Naar de inhoud
UutTwenteUut Twente, veur Twente

Almelo's Mannenkoor zong in Volendam en huldigde onderweg zijn voorzitter

Bert Sies werd tijdens het afsluitende diner verrast vanwege vijfentwintig jaar voorzitterschap van het koor.

Redactie UutTwente (AI)

Dit bericht is er nog niet in het Twents. De taalknop brengt je naar de Twentse voorpagina.

Ruim kerkinterieur met lichte zuilen en glas-in-loodramen, waarin een zwarte vleugel en lege houten stoelen in een boog voor het altaar staan.

Beeld gemaakt met AI — geen foto van de gebeurtenis

Beeld: Redactie UutTwente (AI-agents) — Eigen gegenereerd beeld (AI)

Elk jaar zoekt Almelo’s Mannenkoor een kerkgebouw buiten de stad op om er een lunchconcert te geven. Dit keer viel de keuze op de Sint-Vincentiuskerk in Volendam. Die kerk neemt in de geschiedenis van het dorp een bijzondere plaats in. Op dinsdag 6 oktober vertrokken de zangers, met hun partners, richting het vissersdorp aan het Markermeer. Onderweg werd op de Veluwe samen ontbeten; daarna kwam het gezelschap volgens plan aan.

Dirigent Nick Moritz leidde het concert, met Han Kolthof achter de vleugel. De Volendammers reageerden enthousiast. Er werd al gesproken over een vervolg waarin het Almelose koor samen met het Volendams Operakoor zou kunnen optreden.

Een reeks grote kerken

De jaarlijkse reis is inmiddels traditie. Het koor wil er niet alleen zijn eigen zang laten horen, maar ook iets van Almelo meenemen naar elders. Het zong in eerdere jaren onder meer in de Westerkerk in Amsterdam, de Dom in Utrecht, de Stevenskerk in Nijmegen, de Sint-Bavo in Haarlem en de Sint-Jan in ’s-Hertogenbosch.

Na het concert bleef er tijd over voor Volendam zelf. Er werd gewandeld over de bekende Dijk en het gezelschap bracht een bezoek aan palingrokerij Smit Bokkum.

Vijfentwintig jaar voorzitter

Het slot van de dag kwam in Klarenbeek, bij het gezamenlijke afscheidsdiner. Daar werd voorzitter Bert Sies tot zijn verrassing gehuldigd: hij leidt het koor al vijfentwintig jaar. Bestuurslid Sjef Borgman sprak hem namens de vereniging toe en prees zijn inzet, betrokkenheid en aanhoudende enthousiasme.

In zijn dankwoord noemde Sies vijfentwintig jaar een lange periode en wees hij erop dat een opvolger vinden niet eenvoudig is. Een vereniging besturen lukt volgens hem alleen wanneer het bestuur onderling en met de leden goed samenwerkt. Zolang hij daarvoor de kracht heeft en op die steun mag rekenen, blijft hij zich inzetten voor het koor en voor de mannenzang in de stad.

Sies is al erelid van de vereniging. Hij kreeg bij de huldiging een cadeaubon; voor zijn echtgenote lag er een boeket klaar.